|
|
|
|
Kayıtlı
|
Fahişe, Fahişeler gördüm; Tenleri vefa kokan fahişeler Şeytana kızan, Melekten bozma insancıklarda vardı, Onlar şeytana sövdüler Kanatsız yürekliydi oysa şeytan Yoktu maskesi çirkin bile olsa yüzü Örtmedi mumdan kalelerle bahçesini Ruhlar arınıyorken gün ışığında karanlığa mahkum edilmişti Silüetiydi onu adsız kılan, Ya yüreği silüetsizlere ne demeliydi ki(!) Onlar hep leş kokardı. Varsın fahişe olsun bedenin, Ruhun böyle arınmışken….!
|