|
|
|
|
Kayıtlı
|
Fahişe, Fahişeler gördüm;
Tenleri vefa kokan fahişeler
Şeytana kızan,
Melekten bozma insancıklarda vardı,
Onlar şeytana sövdüler
Kanatsız yürekliydi oysa şeytan
Yoktu maskesi çirkin bile olsa yüzü
Örtmedi mumdan kalelerle bahçesini
Ruhlar arınıyorken gün ışığında karanlığa mahkum edilmişti
Silüetiydi onu adsız kılan,
Ya yüreği silüetsizlere ne demeliydi ki(!)
Onlar hep leş kokardı.
Varsın fahişe olsun bedenin,
Ruhun böyle arınmışken….!
|
